Fletayer
13.10.09 JanW
Zaterdag begon onze bolide wat vreemd te schudden. Het leek wel of de rechtervoorband niet meer helemaal rond was. Thuis gekomen de auto op de krik, de band rond gedraaid en er was inderdaad duidelijk te zien dat er een bobbel op de band zat. Na inspectie van de betreffende plek bleek er een gat in te zitten waar je je pink in kon steken en waar je de staaldraden kon zien zitten. Geen paniek. De band is nog vol en maandag ga ik wel 2 nieuwe voorbanden halen.
Zondag zijn we rustig naar de zuidpunt gereden, voorzichtig rijdend om de band nog 1 dag mee te laten gaan. Bij de laatste slavenhuisjes even uitgestapt om bij terugkomst te constateren dat de band 1 dag te vroeg het had begeven. Nog steeds geen paniek. De reserveband hangt aan een soort opgerolde staaldraad strak onder de auto en deze is heel gemakkelijk met een moeilijk te bereiken draaimechanisme omlaag te brengen in niet meer dan een minuut of 10…
Voorkant op de krik, 5 moeren er af en wiel er af halen. Wiel er af halen? Dat laatste was dus niet mogelijk aangezien het wiel na een paar jaar volledig vastgeroest zit op de bevestigingsplaat.
Beetje sjorren zorgde er alleen voor dat de krik gevaarlijk begon te schudden dus dat hielp ook niet echt veel. “Zullen we even iemand bellen?” vroeg Inge. “Ja, doe maar.” Bleken we allebei geen telefoon mee te hebben. Geen paniek. What the @#$#%$, de band is toch al waardeloos, dus dan maar rustig terug rijden en zorgen dat we niet op de velg gingen rijden.
Halverwege bij de kitesurfers, inmiddels rijdend met een rubber aanhangsel wat niet echt meer leek op een bad, toch maar even hulp van de kitesurfers gevraagd. Deze jongens hebben ons erg geholpen. “O ja, dat is normaal hier maar hij krijgt m wel los”. Na een halve bus WD-40 en een kwartier zwoegen met een balk een hamer bleek hij nog vaster te zitten dan gedacht. Bijna paniek. Wij wilden onze auto ook niet daar laten staan en waren druk bezig om een plan te verzinnen hoe dit nu weer verder moest. “Misschien werkt dit” zei 1 van de kitesurfers en hij pakte een groot stuk dood koraal en gaf een enorme klap aan de bovenkant van de velg. Victorie! Het wiel zat los en het reservewiel kon er op. Het reservewiel hobbelde en bobbelde nóg veel meer en je meest het stuur goed vasthouden om niet aan de linkerkant de weg af te rijden, maar hij was tenminste niet lek zoals we al eens eerder meemaakten en we zijn er veilig mee thuisgekomen.
Volgende dag 2 nieuwe banden er op laten zetten. De band linksvoor gepromoveerd tot reservewiel en de hobbelband weggegooid. Thuis bedacht ik dat de band linksachter veel slechter was dan het beoogde reservewiel dus deze maar even omgewisseld. Achterkant op de krik, moeren er af. Vast… Geroutineerd een grote steen uitgezocht en met een ferme klap het wiel verwijderd.
